Lumuha ang Bayan: Freddie Aguilar, OPM Legend, Pumanaw sa Edad na 72

Muling nabalot ng dalamhati ang industriya ng musika at buong sambayanang Pilipino sa pagpanaw ng isa sa pinakadakilang haligi ng Original Pilipino Music (OPM), si Freddie Aguilar. Pumanaw siya nitong Martes ng madaling-araw, Mayo 27, 2025, sa edad na 72.

Kinumpirma ang balita ni Atty. George Briones, general counsel ng Partido Federal ng Pilipinas (PFP), sa panayam ng GMA News. Si Aguilar ay dati ring nagsilbing national executive vice-president ng PFP, isang patunay ng kanyang aktibong pakikilahok hindi lamang sa sining, kundi pati sa pulitika.

Ayon sa mga social media post ng kanyang asawang si Jovie Albao, si Freddie ay ilang araw nang naka-confine sa Philippine Heart Center bago tuluyang mamaalam.

Freddie Aguilar: Isang Tunay na Alamat

Si Ferdinand “Freddie” Pascual Aguilar ay isinilang noong Pebrero 5, 1953, sa Santo Tomas, Isabela. Lumaki siyang may hilig sa musika, at kalauna’y naging isa sa mga pangunahing tinig ng folk at protest music sa bansa. Ngunit higit sa lahat, siya ang nagdala ng OPM sa pandaigdigang entablado.

Ang kanyang pinakakilalang obra, ang kantang “Anak”, ay inilunsad noong 1978 sa kauna-unahang Metro Manila Popular Music Festival (Metropop), kung saan ito ay naging finalist. Bagamat hindi nanalo ng unang gantimpala, ang awitin ay naging internasyonal na tagumpay, isinalin sa mahigit 20 wika, at sumikat lalo na sa Japan, kung saan ito ay naging massive hit.

Hindi naglaon, sinundan ito ng iba pang makapangyarihang mga kanta tulad ng:

“Bayan Ko” – isa sa mga pinaka-iconic na patriotic songs sa kasaysayan ng Pilipinas.

“Bulag, Pipi at Bingi” – isang komentaryo sa kawalan ng katarungan sa lipunan.

“Ipaglalaban Ko” – awit ng paninindigan at pagmamahal.

“Magdalena” – kwento ng isang babaeng biktima ng kahirapan at pang-aabuso.

Musika at Paninindigan

Hindi lamang siya basta mang-aawit. Si Freddie Aguilar ay simbolo ng tapang, ng tunay na pagmamalasakit sa bayan, at ng musika na may saysay. Sa panahong ang karamihan ay takot magsalita, ang kanyang mga kanta ay nagsilbing boses ng mga inaapi.

Tumakbo siya bilang senador noong halalan ng 2019, subalit hindi pinalad. Gayunpaman, ang kanyang adbokasiya sa pamamagitan ng musika ay nagpatuloy hanggang sa kanyang huling mga taon.

Isang Buhay na May Mga Kontrobersiya at Katapatan

Tatlong beses ikinasal si Freddie. Ang una niyang asawa ay si Josephine Quiepo, kung saan nagkaroon sila ng anim na anak, kabilang si Maegan Aguilar, na sumunod sa kanyang yapak bilang mang-aawit.

Ang kanyang ikalawang asawa ay si Antonette Martinez, subalit nauwi rin sa hiwalayan.

Noong Nobyembre 22, 2013, ikinasal siya kay Jovie Albao sa isang Muslim wedding ceremony sa Buluan, Maguindanao. Naging kontrobersyal ito dahil 16 taong gulang lamang si Jovie noon habang si Freddie ay 60.

Bago ang kanilang kasal, nagpa-convert sa Islam si Freddie bilang pagpapakita ng kanyang pananampalataya at respeto sa paniniwala ng kanyang minamahal. Sa isang panayam, sinabi niyang:

“I would love to have her ‘til my last breath.”

Isang pangakong tila natupad niya—hanggang sa huling hininga.

Pamana at Pagninilay

Hindi matatawaran ang naiambag ni Freddie Aguilar sa kultura ng Pilipinas. Sa bawat salin ng “Anak,” sa bawat pag-awit ng “Bayan Ko” sa mga protesta at rally, sa bawat kabataang natutong magmahal sa sariling wika’t musika—naroon si Freddie.

Maraming netizens at personalidad ang nagpahayag ng kanilang pakikiramay online:

“Freddie Aguilar’s music raised a generation. Rest in power, idol.”

“His voice may have gone silent, but his songs will never fade.”

Pagpupugay sa Alamat

Sa kanyang pagpanaw, nawa’y magsilbing paalala ito sa lahat—na ang sining ay hindi lamang aliw. Ito ay armas. Ito ay alaala. Ito ay pag-ibig sa bayan.

Sa panahong nangangailangan ng mga boses na totoo, ang pagkawala ni Freddie Aguilar ay isang malaking kawalan—ngunit ang kanyang pamana ay mananatiling buhay.

Paalam, Freddie. Salamat sa musika. Salamat sa tapang. Salamat sa pagiging tinig ng Pilipino.